سلام عرض شد

اول جواب برخی از کامنت ها :

دوستی با نام " ... " تولدمو تبریک گفتن که ممنونم از لطفشون

دوستی با نام " شاید یک دوست " بنده رو مورد لطف قرار دادند و به مهملات

من با عین عنایت نظر کردن تشکر میکنم

دوستی هم با نام " سکوت " سوال کردند که تولدم بوده

در جواب باید عرض کنم به تاریخ قمری 13 رجب به دنیا اومدم

به همین دلیل اون دوست گرامی تبریک گفتن ولی به تاریخ شمسی تاریخش متفاوته

از تمام دوستان که مرحمت کردن و نظر خودشونو بیان کردن کمال امتنان را دارم

اما این پست:

واقعیت امر من از ۹ تیر تا حالا شعری نگفتم و کاملا دستم خالیه

این پست هم قصد ندارم اشعار خودمو قرار بدم

می خوانیم یک رباعی را از جناب بیدل دهلوی :

ز آن پیش که گردم آشنای زنجیر

آزادگی ام داشت هوای زنجیر

گفتند حدیثی از خم گیسویی

کردند اسیرم به صدای زنجیر

( جناب بیدل دهلوی رحمه الله )

فقط میتونم بگم مبهوت این رباعی ام

مصراع چهارمش به آدم ضربه نمیزنه بلکه نابود میکنه

فقط میتونم بگم فوووووق العاده س

یک غزل از شاعر خوب و جوان کشورمون که شعراشو میسندم

این غزل از محمد مهدی سیار  و تو مجله ی شعر دیدم و به نقل از اونجا بیان میکنم:

پس در آغاز روز خلقتمان اهل دریا شدیم ، آب شدیم

دل سپرده به رقص ماهی ها ، غرق بازی و پیچ و تاب شدیم

موج های حقیر و سرگردان ، ساده و سر به زیر و بی توفان

گاه آسوده گرم خوابی خوش ، گاه بیهوده در شتاب شدیم

کم کمک چشم و گوشمان وا شد ، از زمین رو به آسمان کردیم

چشممان تا به آفتاب افتاد موج در موج التهاب شدیم

بر و  رویش قشنگ بود قشنگ ، زلف آشفته اش طلایی رنگ

دیدنش مست مستمان می کرد ، آب بودیم ما ، شراب شدیم

جوششی در میانمان افتاد ، هیجانی به جانمان افتاد

سرمان از هوا او پر شد ، بر سر موج ها حباب شدیم ...

ــ موج ها ! ماهیان ! خداحافظ ، آبی بی کران خداحافظ !

دل به دریا زدیم و رقص کنان راهی شهر آفتاب شدیم

راهمان سخت شد ولی ناگاه ، پایمان سست شد میانه ی راه

آسمان سرد بود ، لرزیدیم ، گرم تردید و اضطراب شدیم

سرد شد ، یخ زدیم ، ابر شدبم ، ساکن و تیره و ستبر شدیم

پی خورشید آمدیم ، اما روی خورشید را حجاب شدیم

...

ابرها ابر نیستند فقط ، صد هزار آرزوی یخ زده اند

این که باریده نیز باران نیست ... عاقبت از خجالت آب شدیم

( محمد مهدی سیار )

موفق باشین...