تا وصل شیدا برد و رسوا بازگرداند

بسم الله ارحمن الرحیم

السلام علی المهدی (عج) الذی وعد الله به الامم

سلام

تبریک میگم پیشاپیش نیمه ی شعبان ، تولد حضرت ولیعصر (عج)

پیشاپیش به این دلیل که عازم سفری هستم و نمی تونم آپ کنم

پس ادب حکم می کرد که زودتر تبریک عرض کنم

این پست طولانیه یه ذره، عذر خواهی میکنم

یه رباعی از هادی فردوسی:

شهر آینه دار می شود با یک گل

پروانه تبار می شود با یک گل

گفتند: " نمی شود " ولی می بینند

یک روز بهار می شود با یک گل

( هادی فردوسی)

یه غزل هم از پروانه نجاتی:

زمین ز بتکده ها پر شده است ابراهیم (ع)

دوباره دور تفاخر شده است ابراهیم (ع)

گرفته هرز تجمل حصار حوصله را

که نان سادگی آجر شده است ابراهیم (ع)

دمیده بر ریه ی شهر دود تلخ ریا

و روزگار تظاهر شده است ابراهیم (ع)

مذاق اهل محبت در این زمانه ی بد

اسیر طعم تکاثر شده است ابراهیم (ع)

چه زود گمشده در کوچه های عادت ، عشق

زمین دچار تنفر شده است ابراهیم (ع)

ببین تو عزت " لات " و " منات " و "عزّی " را

تبر ز دست تو دلخور شده است ابراهیم (ع)

تبر به دوش چرا از سفر نمی آیی ؟

زمین ز بتکده ها پر شده است ابراهیم (ع)

( پروانه نجاتی)

خلاصه این عید مبارک باشه

من هم در مورد حضرت مهدی (عج) شعر داشتم اما به دلایل مختلف

از گذاشتن اون تو این پست خودداری می کنم اما یه غزل همینجوری میذارم

این هم غزلی از خودم:

من تک درختم گر چه فردا چوب دارم

امروز اما معنی فصل بهارم

موجی تر از دریا تو دیوانه نداری

ای ماه ! من دیوانگی را دوست دارم

فواره را چون اوج دارد بر زمین زد

دیگر چرا من ؟ من که تنها آبشارم

این باغ از مردار گل ها بو گرفته

با خود ببر در خاک گلدانی بکارم

از کار من عبرت بگیرید ای ملائک !

تندیس طرد از رحمت پروردگارم

در حسرت مرگم ، مرا دریاب اکنون

من عاشق سنگینی سنگ مزارم

بگذار تا مرگم به دست خویش باشد

در زندگی شاید شود این افتخارم

( محمد علی علیزاده )

در ضمن:

بر سر خوان تو تنها کفر نعمت می کنیم

سفره ات را جمع کن ای عشق مهمانی بس است

(فاضل نظری)

یه پست گذاشتم که اگه دیگه پستی هم نذارم واسه یه سال بسه

تا...

نوشته شده توسط محمد علی علیزاده در 23:29 | | لینک به این مطلب